۴۷۸ مطلب
در عهد قاجار تهران صورت هشت ضلعی ناقصالاضلاعی داشت که با خندقی که به دورش حفر کرده بودند از اراضی اطرافش جدا میشد و ارتباط آن با خارج شهر تنها به وسیله دروازهای بود که اطرافش ساخته شده بود. عرض خندق بین شش تا 10 ذرع و عمق آن تقریباً چهار ذرع بود و این آخرین خندق شهر بود که در زمان ناصرالدینشاه حفر شده، محدوده شهر را نسبت به برج و باروهایی که در عهد شاه طهماسب صفوی کشیده شده بود و بیش از یک فرسخ محدوده نداشت تا چهار برابر وسعت بخشیده بود....
نويسندگان سفرنامهها ومتون تاریخی هر یک به جهت اهميت و ارزشی که کوه دماوند برای مردم و سرزمین ایران دارد در طول تاریخ بارها به وصف آن پرداخته اند.
در سال ۱۳۳۷ هجری خورشیدی اسکناسهای دویست ریالی ایران با نمایی از فرودگاه مهرآباد چاپ و نشر شد.
خیابان فردوسی که در دوران قاجار خیابان علاءالدوله نامیده میشد، یکی از خیابانهای قدیمی شمالی- جنوبی تهران است. این خیابان از میدان توپخانه آغاز شده و پس از گذر از چهارراه اسلامبول به میدان فردوسی در شمال منتهی میشود
مسجد سپهسالار (که پس از انقلاب ۱۳۵۷ با نام مسجد آیتالله مطهری نیز شناخته میشود) یکی از نخستین و بزرگترین مسجدهای شهر تهران است. این مسجد همراه مدرسهای به همین نام در کنار عمارت بهارستان مجلس شورای ملی در میدان بهارستان تهران جای گرفتهاست
نگاهی سطحی به نقشه تهران ناصری این نکته را نمایان میکند که میدان توپخانه مبارکه، عنصر اتصال شهر قدیم به شهر جدید شد و برای گذار از شهر قدیم طهماسبی به شهر جدید ناصری گذر از میدان توپخانه لاجرم بود، موقعیتی بی بدیل برای این میدان بود که تا سالها محفوظ ماند.
نام الهیه از زمان قاجار باب شد. زمینهای آن توسط حکیم الهی از دو کشاورز تجریشی خریداری شد و نامش به الهیه تغییر کرد.
رونق خیابان لاله زار در دوره مشروطیت به اوج خود میرسد. این خیابان تا آخر دوران قاجار به دلیل داشتن ترکیبی از تئاترها و رستورانها یکی از مهمترین گردشگاههای تهران بوده است. با کودتای ۲۸ مرداد، کمکم بسیاری از تئاترها، رستورانها، تجارتخانهها، پیالهفروشیها، خیاطخانهها، سینماها و فروشگاههای مشهور ایران در این خیابان جا خوش کردند. اما حالا خیابان لاله زار بورس الکتریکیهاست.
علی نصیریان پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران یکی از هنرمندانی است که از لالهزار قدیم، خاطرهها دارد. او میگوید: «دلم میگیرد وقتی در لالهزار قدم میزنم برای اینکه متاسف میشوم از اینکه لالهزار آن لالهزار نیست.»
