نقد و بررسی فیلم «احمقها» 'Idiots'
«احمقها» ساخته میکون بلر، یک کمدی جنایی با ترکیب آدمربایی، مواد مخدر، اسلحه و شخصیتهایی ناتوان است که تلاش میکند مخاطب را با شوخیهای اغراقآمیز و سیاه سرگرم کند.
فرارو- دیو فرانکو و اوشی جکسون جونیور در «احمقها» نقش دو شخصیت نامتعارف را بازی میکنند که مأموریتی ساده برای انتقال یک نوجوان دردسرساز را میپذیرند، اما خیلی زود وارد ماجرایی جنایی، آشفته و غیرقابل کنترل میشوند.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، فیلم «احمقها» جدیدترین ساخته میکون بلر، کارگردان آمریکایی، یک کمدی جنایی است که از همان ابتدا قصد ندارد خود را جدی بگیرد. داستان فیلم مجموعهای از شخصیتهای بد اقبال و تصمیمهای اشتباه را در مسیری قرار میدهد که خیلی زود از یک مأموریت ساده به ماجرایی پر از اسلحه، مواد مخدر، آدمربایی و موقعیتهای عجیب تبدیل میشود.
بلر پیش از این در سال ۲۰۱۷ با فیلم «در این دنیا دیگر احساس راحتی نمیکنم» نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود را پشت سر گذاشته بود؛ اثری جنایی و کمدی که به شدت تحت تأثیر سینمای برادران کوئن قرار داشت. آن فیلم عناصر آشنای آثار کوئن، از جمله مجرمان دست و پا چلفتی، شوخیهای پرحرف و حدیث و خشونتهای ناگهانی و تکاندهنده را در خود جای داده بود، اما از نظر خلاقیت و ظرافت طنز، فاصله زیادی با نمونههای اصلی داشت.
«احمقها» نیز همین مسیر را ادامه میدهد، با این تفاوت که این بار تأثیر «پس از خواندن بسوزان» و «ای برادر، کجایی؟» بیش از هر چیز دیگری احساس میشود. فیلم از همان الگوی آشنای کمدیهای جنایی استفاده میکند: شخصیتهایی که تصور میکنند کنترل شرایط را در دست دارند، اما در عمل با هر تصمیم تازه، اوضاع را پیچیدهتر میکنند.
در مرکز داستان، دیویس با بازی اوشی جکسون جونیور و مارک با بازی دیو فرانکو قرار دارند؛ دو نفر که نمونهای آشنا از دو شخصیت کاملاً متفاوت در یک کمدی جنایی هستند. دیویس فردی مذهبی و خوش نیت است که معمولاً قصد انجام کار درست را دارد، اما قضاوت ضعیف و تصمیمهای نادرستش او را بارها گرفتار دردسر میکند. در سوی دیگر، مارک فردی بداخلاق و گرفتار اعتیاد به مواد مخدر است که حتی در سادهترین موقعیتها نیز نمیتواند کارها را بهدرستی پیش ببرد.
آنها از سوی یک شرکت حمل و نقل مأمور میشوند نوجوانی خلافکار به نام شریدن را به یک مرکز بازداشت نوجوانان منتقل کنند. شریدن با بازی میسون تیمز، نوجوانی است که علاوه بر رفتارهای ضداجتماعی، در شبکههای اجتماعی نیز به عنوان یک چهره تأثیرگذار فعالیت میکند. مأموریتی که در ظاهر باید یک انتقال ساده باشد، خیلی زود از کنترل خارج میشود و دیویس و مارک را وارد نقشهای جنایی و عجیب میکند.
در ادامه، داستان مجموعهای از موقعیتهای اغراقآمیز را پشت سر میگذارد. تقریباً هیچیک از شخصیتها در این داستان فردی به خصوص باهوش یا منطقی نیستند و همین ناتوانی در تصمیمگیری درست، موتور اصلی بخش زیادی از موقعیتهای کمدی را تشکیل میدهد. شخصیتها نه تنها مدام انتخابهای اشتباه میکنند، بلکه معمولاً حتی زمانی که تلاش میکنند اوضاع را اصلاح کنند، شرایط را بدتر میکنند.
میکون بلر در این فیلم از طنزی استفاده میکند که عمداً زمخت، زننده و گاهی شوکه کننده است. شوخیها بیش از آنکه بر ظرافت کلامی یا طنز موقعیت متکی باشند، بر تحقیر شخصیتها، رفتارهای افراطی و موقعیتهایی استوارند که قرار است مخاطب را میان خنده و احساس معذب بودن قرار دهند.
در کنار فرانکو و جکسون، بازیگران شناخته شده دیگری مانند پیتر دینکلیج و کیرنن شیپکا نیز در فیلم حضور دارند و در کنار مجموعه شخصیتهای عجیب داستان قرار میگیرند. با این حال، ساختار فیلم به گونهای است که هیچکس کاملاً از فضای آشفته و ابزورد آن بیرون نمیآید. حتی شخصیتهایی که میتوانستند نقشی جدیتر در داستان داشته باشند، در نهایت بخشی از همین جهان بیمنطق و پرهرجومرج میشوند.
«احمقها» از نظر لحن و ساختار، بیش از هر چیز به سنت کمدیهای جنایی آمریکایی نزدیک است؛ آثاری که در آنها جرم و خشونت نه لزوماً از سوی تبهکاران حرفهای، بلکه اغلب به دلیل اشتباهات آدمهای معمولی شکل میگیرد. در چنین داستانهایی، زنجیرهای از سوءتفاهمها و تصمیمهای بد، شخصیتها را به موقعیتهایی میرساند که دیگر راه سادهای برای خروج از آنها وجود ندارد.
تفاوت مهم فیلم با آثار شاخص برادران کوئن در میزان کنترل طنز و خشونت است. فیلمهای کوئن، حتی در تاریکترین و عجیبترین لحظات، معمولاً مرز مشخصی میان ابتذال، خشونت و طنز ترسیم میکنند و همین کنترل باعث میشود شوخیها تأثیر بیشتری داشته باشند. «احمقها» اما در بسیاری از لحظات تمایل دارد این مرزها را کنار بزند و برای گرفتن یک واکنش خندهآور، شخصیتها و موقعیتها را تا جای ممکن تحقیرآمیز و افراطی کند.
همین رویکرد باعث شده فیلم بیشتر بر شوک و ابتذال کمدی تکیه داشته باشد. در نتیجه، «احمقها» برای مخاطبی ساخته شده که با طنز سیاه، کمدی جنایی خشن و شوخیهای بسیار صریح و ناخوشایند مشکلی ندارد. در مجموع، «احمقها» فیلمی است که از یک موقعیت ساده آغاز میشود، اما با ورود تدریجی شخصیتهای عجیب، مواد مخدر، اسلحه و جرم، به آشوبی تمام عیار تبدیل میشود. دیو فرانکو و اوشی جکسون جونیور نیز با قرار گرفتن در نقش دو شخصیت کاملاً متفاوت، ستون اصلی این کمدی جنایی را شکل میدهند.
نتیجه، اثری شلوغ، بیپروا و عامدانه زننده است که بیشترین تمرکز خود را بر طنز سیاه، خشونت و موقعیتهای غیرعادی گذاشته است.
