آینده ناگهان از راه نمیرسد. بخش بزرگی از آن، آرامآرام در تصمیمهای امروز ساخته میشود. به همین دلیل شاید مهمترین تحول مورد نیاز در حکمرانی ایران نه تدوین یک برنامه دیگر، بلکه تغییر افق نگاه باشد.
۱۴ مطلب
آینده ناگهان از راه نمیرسد. بخش بزرگی از آن، آرامآرام در تصمیمهای امروز ساخته میشود. به همین دلیل شاید مهمترین تحول مورد نیاز در حکمرانی ایران نه تدوین یک برنامه دیگر، بلکه تغییر افق نگاه باشد.
«بی تصمیمی بدترین تصمیم در وضعیتی است که در قالب آن فعالانه باید تصمیم گرفت و سیاستگذاری کرد. از این رو؛ باید تلاش کرد و اجازه نداد که مسایل و نیازهای عادی به کالاها و مواردی لوکس در زندگی مردم تبدیل شوند. معادله ای که در صورت تحقق به شدت برای کشور خسارتبار است.»
در میانه غوغای نهضت ملی شدن نفت، تصمیمی مهم و کمتر شناختهشده در دیپلماسی ایران رقم خورد؛ تصمیمی که دولت دکتر محمد مصدق با هدف همراهی با کشورهای اسلامی اتخاذ کرد و طی آن، شناسایی دوفاکتوی اسرائیل که در دولت ساعد مراغهای انجام شده بود، عملاً لغو شد. با انحلال کنسولگری ایران در بیتالمقدس و صدور دستور تحریم نفتی اسرائیل، ایران در صف کشورهای مخالف رژیم صهیونیستی قرار گرفت؛ تصمیمی که بازتاب گستردهای در جهان عرب و محافل سیاسی منطقه داشت.
در سال ۱۳۱۲ یک دیپلمات آمریکایی عنصر نامطلوب توصیف شده و دولت ایران خواستار اخراج آن شد.
سفارت هند در تهران اعلام کرد که سه شهروند ربوده شده این کشور نجات یافته و تسهیل بازگشت آنها در دست انجام است.
کد سبد کالا ماه رمضان ۱۴۰۳ به عنوان یکی از اقدامات حمایتی دولت برای خانوادههای نیازمند معرفی شده است. این کد از طریق سامانههای مختلف قابل دریافت است و به خانوارها این امکان را میدهد که از مزایای طرح کالابرگ الکترونیکی بهرهمند شوند.
مساله اصلی این است که اگرچه تکلیف ما با غرب روشن نیست، با این حال روابط ما با شرق نیز برخلاف آنچه در ظاهر به نظر میرسد، در وضعیتی مبهم قرار دارد. معادلهای که میتواند حامل آسیبها و چالشهای جدی علیه منافع ملی ایران در آینده باشد.
شاید عربستان سعودی و امارات متحده عربی راه تنش زدایی با ایران را در پیش گرفته باشند، با این حال، اینطور به نظر میرسد که آنها راهِ رقابت با ایران را برای خود تغییر داده اند. این دسته از کشورها سعی دارند از حیث اقتصادی و رفاهی قدرتمند شوند و بر دیگران اثرگذار باشند و این مساله خود به خود برای ایران ایجاد چالش کند.
وقتی ایران ناچار شود به راههای دیگری جهت حل تنشهای آبی با طالبان روی آورد، بدون تردید به همان میزان به سمت تنبیه طالبان نیز به شکل هایِ دیگری پیش خواهد رفت. به عنوان مثال ممکن است که استفاده افغانستان از دریاهای آزاد از طریق خاک ایران که به عنوان یک امتیاز به افغانستان داده شده، از بین برود و یا ممکن است در حوزههای اقتصادی، تجاری، سیاسی و حتی امنیتی، همکاریهای لازم با طالبان صورت نگیرد. هر کدام از این گزینهها به اندازه کافی، برای طالبان دردسرساز و تنبیهکننده هستند
ایران سال هاست که ترکیبی از تئوریها و روشهای بازدارندگی را جهت ایجاد امنیت برای خود در مقابل دشمنان و رقبای بین المللیاش در دستورکار قرار داده است. موضوعی که سبب شده تا تهران پاسخهای متنوعی را جهت ارائه به اقدامات مخرب و منفی رقبا و دشمنانش داشته باشد. در این فضا، دولت بایدن نیز ضمن توجه به این گزاره راهبردی، در عین حملات تند و منتقدانه خود به ایران، بواسطه رایزنیهای پشت پرده با کشورمان سعی دارد از هزینهها و تبعات تحرکات و پاسخهای احتمالی ایران به رویههای مخربش بکاهد.
