عروس معصومه ابتکار از بازداشتگاه آمریکا نامهای به بیرون فرستاد.
۱۳۵ مطلب
عروس معصومه ابتکار از بازداشتگاه آمریکا نامهای به بیرون فرستاد.
سخنان دکتر شریعتی در جامعه ناراضی از بیعدالتی و محرومیت، نبضی انقلابی داشت و گفتهها و نوشتههایش حامل حس مبارزه با ظلم و بازسازی ساختار فکری عاشورایی بود.
وزیر امور خارجه آمریکا با انتشار بیانیهای از لغو مجوز اقامت دائم عیسی هاشمی، پسر معصومه ابتکار، مریم طهماسبی، همسر عیسی و پسرشان خبر داد.
رئیس اسبق سازمان حفاظت محیط زیست معتقد است آنچه امروز در فضای سیاسی و اجتماعی درباره نسل جوان احساس میشود، نه یک شکاف، بلکه یک انسداد است؛ انسداد ارتباطی که ابتدا با ضعف و سپس با نادیده گرفتن ضرورت گفتوگو آغاز شد.
«آقای احمدینژاد با آقای قالیباف توافقی غیرعلنی کردند که یک طبقه به تراکم ساختمانهای بالاتر از بزرگراه همت اضافه شود و نیز ساخت و سازهای بالاتر بزرگراه بابایی که غیرقانونی بود، قانونی شد!»
فعال سیاسی گفت: احمدینژاد به او پیشنهاد همکاری برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ را داده و گفته: «میخواهم یک بولدوزر بردارم و هر کاری هاشمی و خاتمی کردهاند را خراب کنم!» طی ۸ سال زعامت احمدینژاد بر دولت، حداقل این یک وعده را به خوبی اجرایی کرد.
معصومه ابتکار، رئیس اسبق سازمان حفاظت محیط زیست گفت: من سال ۱۳۹۲ که مسئولیت داشتم، ۱۷۶ پروژه بزرگ ملی مثل بزرگراهها، نیروگاههای بزرگ، پالایشگاهها و سدها بدون ارزیابی شروع به ساخت کرده بودند. چه سرمایه و ثروتی از کشور به این پروژهها اختصاص یافت. یکی از پروژهها، تالاب هورالعظیم بود که وسط آن را میخواستند خشک کنند. در اخرای کار من که مصادف با دولت هشتم بود. من گفتم که به هیچ عنوان نباید تالاب را خشک کنید و استخراج خود را انجام بدهید و آب نباید خشک شود. در دولت نهم پیمانکار بهخاطر تحریمها…
«خواهر مری» لقبی بود که از همان روزهای نخست پس از تسخیر سفارت بر روی او ماند. اما این لقب از کجا میآمد؟ پای ابتکار چگونه به سفارت باز شد؟ او خود در کتاب «دانشجویان و گروگانها» که به کوشش حسین جودی در سال ۹۲ توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد، به این پرسشها پاسخ گفته است. بخشی از این پرسش و پاسخ را به نقل از کتاب یادشده (۳۴-۳۶) میخوانیم:
انتقادهای شدید معصومه ابتکار، رئیس اسبق سازمان حفاظت محیطزیست، از رویه دولتهای نهم و دهم، خصوصا در مساله آب را در ادامه میبینید و میشنوید.
«پیامدهای زیستمحیطی این حملات از آلودگی سمی هوا و آلودگی خاک تا نابودی زیستبومهای حساس تا مدتها پس از خاموش شدن صدای بمبها باقی خواهد ماند. این آسیبها بهطور نامتناسبی جمعیتهای آسیبپذیر به ویژه زنان و کودکان را تحتتأثیر قرار میدهند.»
