۲۷۱ مطلب
« روایت «باز بودن تنگه» برای بازارهای جهانی، در تقابل مستقیم با واقعیت «مدیریتِ انقباضی» در منطقه است. واقعیت این است که در بهترین شرایطِ فعلی، حجم عبور و مرور نفتکشها به حدود ۳۰ تا ۳۵ درصدِ دوران پیش از جنگ رسیده است. هزینههای بالای بیمه دریایی (War Risk Insurance) و ریسکهای عملیاتی، خود دلیلی بر این است که این مسیر دیگر نه یک اتوبانِ آزاد، بلکه یک گذرگاه پرخطر و تحت نظارت است.»
واشنگتن برای توقیف نفت ایران به سراغ یک ابزار حقوقی متعلق به قرنهای گذشته رفته است؛ بلومبرگ میگوید وزارت دادگستری آمریکا در حال بررسی احیای «دادگاههای غنیمت دریایی» برای مصادره و فروش محمولههای نفتی توقیفشده است.
تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران میتواند روابط پرتنش دولت ترامپ با چین را بیش از پیش تضعیف کند.
اسکات بسنت ادعا کرد: هرکس با تحریمهای ما علیه ایران همراه نشود، هدف حمله اقتصادی قرار میگیرد.
تحلیلگران صنعت، کارگزاران کشتیرانی و مقامات آمریکایی، بخش پالایشگاهی گروه چینی «هنگلی» را از خریداران نفت خام تحریمشده ایران معرفی کردهاند.
«بزرگترین خریدار نفت جهان در مقایسه با روند معمول خود، نزدیک به ۵میلیون بشکه در روز از تقاضای وارداتی را از بازار حذف کرده است؛ رقمی که بهتنهایی میتواند بر توازن عرضه و تقاضای جهانی اثرگذار باشد. اما اهمیت این آمار تنها در بزرگی آن نیست، بلکه در علت وقوع آن است.»
کارشناسان انرژی توصیه میکنند که دولت در دام خطای تحلیلی نیفتد و با بهکارگیری مشاوران معتبر در حوزه انرژی، از اهرم تنگه هرمز در مذاکرات استفاده کرده و سرمایههای خارجی را به سمت صنعت نفت و گاز ایران جلب کند؛ چراکه فرصت استفاده از این اهرم رو به اتمام است.
روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی نوشت که ایران در زمان آتش بس، حدود ۷۰ میلیون بشکه نفت، صادر کرده است.
تانکر ترکر مدعی خروج شبانه ۱۰ میلیون بشکه نفت از ایران شد.
تحلیلگر اقتصادی معتقد است: چین در گذشته خریدار نفت ایران بوده و احتمال زیادی وجود دارد که همچنان این نقش را ایفا کند.
