کافی است صدای بلندی بیاید؛ صدای هواپیما، هلیکوپتر، ترقه، ماشین حمل زباله یا حتی صدایی که فقط کمی شبیه آن روزها باشد چشمهایش درشت میشوندو بدون فکر کردن، خودش را در آغوشم میاندازد.
۱۶ مطلب
کافی است صدای بلندی بیاید؛ صدای هواپیما، هلیکوپتر، ترقه، ماشین حمل زباله یا حتی صدایی که فقط کمی شبیه آن روزها باشد چشمهایش درشت میشوندو بدون فکر کردن، خودش را در آغوشم میاندازد.
یک کودک سهساله در این خانه زندگی میکند؛ کودکی که جنگ را نمیتواند توضیح دهد. نمیتواند بگوید: «من یک تجربه تروماتیک داشتهام.» نمیتواند درباره اضطرابش حرف بزند.
مدارس باید به «پناهگاه عاطفی» تبدیل شوند. دانشآموزان بیش از فرمولهای ریاضی، به «بازیدرمانی»، «تخلیه هیجانی» و «هنردرمانی» نیاز دارند. معلمان باید آموزش ببینند که در ماههای پیش رو، سختگیریهای آموزشی را به نفع «حمایت روانی» کاهش دهند.
برخلاف تصور عمومی، «تروما» یا آسیب روانی تاریخ انقضا ندارد و فرآیند بهبودی از آن، نه یک خط مستقیم، بلکه مسیری پیچیده و فردی است.
برخی الگوهای رفتاری خاموش در بزرگسالی، از دشواری در اعتماد و تنظیم هیجانات گرفته تا کمالگرایی میتوانند بازتاب تجربههای یک کودکی دشوار باشند.
«با تکیه بر میراث فرهنگی غنی ایران و بهرهگیری از دستاوردهای علمی معاصر و نیز ترکیب قصهگویی فارسی، بازیهای سنتی، موسیقیدرمانی و سیستمهای حمایت خانوادگی و اجتماعی، میتوان امیدوار بود که کودکان ایرانی نه تنها از آثار روانشناختی این جنگ بهبود یابند، بلکه قویتر و مقاومتر نیز شوند. زخمهای ناپیدا امروز میتوانند با مراقبت مناسب، به منبع قدرت و مقاومت فردا تبدیل شوند.»
فیلم سینمایی«باهم»، زمانی که درباره زندگی زوج صحبت میکند، لحن صریحی دارد و به خوبی لایههایی از ترومای خانوادگی را به نمایش میگذارد. در عین حال علاقهای برای فروبردن مخاطب در یک فضای افسرده و تاریک ندارد.
یکی از ساکنان پلاک ۴ خیابان احمدپور، که در ساختمانی با ۲۶ واحد در ۹ طبقه زندگی میکند، میگوید: «ساختمان ما به دلیل مجاورت با زندان اوین، بیشترین خسارت را متحمل شد؛ درها، سقفها، شیشهها، پارکینگها، آسانسور و خودروهای اکثر همسایهها تخریب شدهاند.»
کودکانی که از حمایت اجتماعی و خانوادگی مناسب برخوردار نیستند بیش از سایر کودکان دچار ترومای روانی ناشی از جنگ می شوند و بیشترین خطر متوجه کودکان ۸ تا ۱۲ سال است که دارای تاریخچه از بیماری های عاطفی، جسمی می باشند و خانواده آنان نیز قبل از بروز جنگ بی ثبات بوده است.
«تروماها تاثیراتی طولانیمدت بر زندگی فرد دارند و قطعاً بر زندگی آینده کودک تاثیر میگذارند. اولین تاثیر آن، بیاعتمادی به دیگران است و بر روابط، باورها، ارتباطات عاطفی و جنسی در آینده کودک تاثیر میگذارد. به همین دلیل کودک در این شرایط نیاز به درمان دارد تا بتواند بهعنوان یک بزرگسال سالم زندگی کند.»
