«قسطی بخر» از کالاهای بادوام عبور کرده و حالا به خریدهای سوپرمارکتی رسیده است. یعنی کالایی را که امروز میخوری و تمام میشود، فردا باید پولش را بدهی. این پدیده فقط ظهور یک شیوه تازه پرداخت نیست.
۴۹۴ مطلب
«قسطی بخر» از کالاهای بادوام عبور کرده و حالا به خریدهای سوپرمارکتی رسیده است. یعنی کالایی را که امروز میخوری و تمام میشود، فردا باید پولش را بدهی. این پدیده فقط ظهور یک شیوه تازه پرداخت نیست.
سیداحمد آوایی، عضو سابق کمیسیون امنیت ملی مجلس، با تأکید بر اینکه مذاکره تصمیم شخصی رئیسجمهور یا دولت نیست، گفت هیچیک از مسئولان بدون تصمیم و هماهنگی کل حاکمیت و رهبری وارد مذاکره نمیشوند.
«غزل» کارمند بانک است و حقوق کمی ندارد، اما در ماههای اخیر هزینههای زندگی آنقدر برایش سنگین شده است که مدام از خرجهای مختلفش میزند: «با خودم فکر کردم احتمالا باید پنج میلیونی پیاده شوم. خودم را هم برایش آماده کرده بودم، اما وقتی مکانیک گفت فقط برای قطعهای که خراب شده باید 12 میلیون تومان بپردازم، انگار یک ظرف آب سرد روی سرم ریختند.»
با کاهش قدرت خرید، موهای طبیعی دختران و زنان جوان به کالایی ارزشمند برای صادرات و صنایع زیبایی تبدیل شده است؛ تجارتی پرسود که در خلأ قانونی، حقوق فروشندگان نیازمند را به سادگی نادیده میگیرد.
یک اقتصاددان معتقد است که تورم پایینِ اقلام خوراکی در برخی استانهای محروم، نه یک دستاورد اقتصادی، بلکه نشانه تلخِ سقوط تقاضا و قدرت خرید مردم است. به باور وی گرفتار شدن کشور در ملغمهای از «رانت، انحصار و شبهبازار آزاد»، عامل اصلی تشدید فاصله طبقاتی و کوچک شدن روزمره سفره ۶۰ تا ۷۰ درصد از جامعه است.
تکاندهندهترین بخش این دگردیسی، جایی است که خانوادهها برای جبران کسری بودجه، دست به انتخابهای حذفی میزنند. وقتی تورم لجامگسیخته، سفرهها را کوچک میکند، اولین اقلامی که از سبد خانوار حذف میشوند، هزینههای توسعهای یعنی آموزش و سلامت هستند.
مردم مهمترین سرمایه هر کشور و ستون اصلی ثبات سیاسی و اجتماعی یک جامعه هستند که هرگونه سیاست گذاری مبتنی بر کاهش برخورداری آنها از حقوق خود، فرسایش اعتماد عمومی را به همراه دارد.
طبقه متوسط جامعه، همان قشر تحصیلکرده، کارمند، مهندس و تکنوکراتی که روزگاری موتور محرک اقتصاد، فرهنگ و ثبات کشور بود، این روزها زیر چرخدندههای بیرحم تورم فزاینده و موج گسترده تعدیل نیرو، در حال فروپاشی تدریجی است.
بیش از یکپنجم قربانیان احتمالی بردهداری مدرن در سال ۲۰۲۵ شهروند بریتانیا بودند که بزرگترین گروه از یک کشور را تشکیل میدهند. اتباع اریتره با ۱۳ درصد و اتباع ویتنام با ۹ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند.
زخم جنگ 8 ساله ایران و عراق، برای بسیاری از هموطنانمان و به خصوص، آنها که تا پیش از ظهر 31 شهریور 1359، ساکن در شهرهای نوار مرز جنوب غرب و غرب و شمال غرب بودند، یک زخم باز و دردناک است که هیچ مرهمی در این همه سال، چاره مداوای این زخم نشد. خاطرات این مردم، هنوز بوی سوگ و نیستی دارد.
