۳۲ مطلب
اگر آغاز یک جنگ برای سیاستمداران آمریکایی آسان است، خروج از آن دهها برابر دشوارتر خواهد بود. مقامات واشنگتن اهدافی فراتر از امکانات واقعی تعریف میکنند و ترس از متهم شدن به ضعف، مانع از توقف ماشین جنگی میشود. انباشت پنهان هزینهها نیز فشار افکار عمومی برای پایان جنگ را کاهش میدهد.
جنگ ایران شکاف میان توان نظامی و توان سیاسی آمریکا را آشکار کرده است. واشنگتن همچنان قادر به حملات و اعمال فشار است، اما نمیتواند بهسادگی این قدرت را به نتیجهای پایدار تبدیل کند. ایران نیز با تحمیل هزینه متقابل، اختلال در منطقه و کشاندن آمریکا به مذاکره، محدودیتهای واشنگتن را برجسته کرده است. همزمان، تعهدات خارجی و وابستگی متحدان، شعار «اول آمریکا» را با تناقض روبهرو کردهاند.
این گزارش از شکلگیری تحولی مهم در سیاست آمریکا نسبت به اسرائیل خبر میدهد. کاهش حمایت افکار عمومی، رشد جریانهای مترقی در حزب دموکرات و افزایش نفوذ جریان «اول آمریکا» در میان جمهوریخواهان، اجماع تاریخی واشنگتن در حمایت از تلآویو را تضعیف کرده است. در این میان، جی.دی. ونس با انتقاد از سیاستهای اسرائیل، مخالفت با جنگ با ایران و حمایت بیقیدوشرط از تلآویو، نشانهای از تغییر رویکرد بخشی از جمهوریخواهان ارائه داده؛ تغییری که میتواند آینده روابط آمریکا و اسرائیل را دگرگون کند.
پیچیدگی و دشواری خروج از بحران خودساخته در برابر ایران، دقیقاً همان استیصالی را در ذهن تداعی میکند که لیندون جانسون، رئیسجمهور اسبق ایالات متحده، در کوران جنگ ویتنام به زبان آورده بود: «احساس میکنم شبیه مسافری هستم که در یک بزرگراه طولانی در ایالت تگزاس، ناگهان زیر بارش شدید تگرگ گرفتار شده است؛ نه راهی برای فرار به جلو دارم، نه سرپناهی برای پنهان شدن مییابم
گزارش پولیتیکو نشان میدهد صبر جمهوریخواهان در برابر ادامه جنگ ایران رو به پایان است. آنان روز کارگر آمریکا را مرز تحمل سیاسی خود میدانند، زیرا افزایش قیمت بنزین، تلفات نظامیان و فشار هزینههای زندگی میتواند به انتخابات نوامبر آسیب بزند. با وجود حمایت از ترامپ، بسیاری از نامزدها و استراتژیستهای جمهوریخواه خواستار پایان سریع جنگ و راهحل دیپلماتیک هستند. طولانی شدن بحران میتواند اعتماد پایگاه محافظهکاران به ترامپ را فرسوده کند.
گزارش ریسپانسیبل استیتکرفت میگوید اسرائیل با وجود دستاوردهای تاکتیکی در جنگ ایران، در افکار عمومی آمریکا بازنده شده و کمکهای نظامی واشنگتن به تلآویو زیر سؤال رفته است. در این چارچوب، «بخش ۲۲۴» قانون دفاعی آمریکا تلاش دارد کمکها را به همکاری عمیق فناوری و تولید دفاعی تبدیل کند؛ اما منتقدان آن را خطری برای امنیت ملی، استقلال فناوری آمریکا، نفوذ اسرائیل در پنتاگون و اولویتدادن به منافع تلآویو بر منافع واشنگتن میدانند.
این مقاله استدلال میکند که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بهدلیل تحققنیافتن اهداف اعلامشده، به شکستی پرهزینه تبدیل شده است. نویسنده میگوید نه نظام ایران فروپاشید، نه توان هستهای، موشکی و پهپادی تهران از میان رفت. در عین حال، ترامپ احتمالاً تلاش می کند این شکست را پیروزی جلوه دهد، اما پذیرش خطا برای او دشوار است؛ زیرا چنین اعترافی تصویر قدرت، شکستناپذیری و جایگاه سیاسیاش را تهدید میکند.
این مقاله، روایت «ترامپ پختهتر و منضبطتر» را رد میکند و میگوید دوره دوم او نه منضبطتر، بلکه بیمهارتر شده است. در دوره نخست، نخبگان جمهوریخواه، مشاوران اقتصادی و ژنرالها بخشی از رفتار او را کنترل میکردند؛ اما اکنون وفاداری جای تخصص را گرفته است. مهمترین تفاوت، گسترش ثروتاندوزی و منفعتجویی خانوادگی در سایه قدرت است. نویسنده این وضعیت را نشانه ضعف قوانین آمریکا، قطبیسازی سیاسی و بحران حاکمیت قانون میداند.
نظرسنجی مشترک ایپسوس، ایبیسی نیوز و واشنگتنپست نشان میدهد جنگ ترامپ علیه ایران به یکی از نامحبوبترین کارزارهای نظامی آمریکا در دهههای اخیر تبدیل شده است. ۶۱ درصد آمریکاییها استفاده از نیروی نظامی را اشتباه میدانند و کمتر از ۲۰ درصد آن را موفق ارزیابی میکنند. افزایش قیمت انرژی، نگرانی از رکود، بستهماندن تنگه هرمز، تردید درباره مهار برنامه هستهای ایران و شکاف در پایگاه جمهوریخواهان، فشار سیاسی و اقتصادی سنگینی بر دولت ترامپ وارد کرده است.
جنگ ایران، حمایت عمومی از دونالد ترامپ را بهشدت فرسوده و شکاف تازهای در ائتلاف انتخاباتی او ایجاد کرده است. اگرچه هسته سخت «ماگا» همچنان از او دفاع میکند، بخشهای گستردهتری از رأیدهندگان ترامپ، بهویژه جوانان، راستگرایان مردد، مخالفان جنگهای خارجی و چهرههایی مانند تاکر کارلسون، از این مسیر ناراضیاند. مخالفت دو سوم آمریکاییها با جنگ نشان میدهد بحران ایران میتواند به میراثی سنگین برای ترامپ و جمهوریخواهان آینده تبدیل شود.
