«کمک بفرستید» با وجود ایدهای جذاب درباره بقا و جابهجایی قدرت، زیر بار افراط در خشونت و عناصر تصنعی وحشت از انسجام میافتد، هرچند بازی ریچل مکآدامز نقطه قوت آن است.
۱۱۹ مطلب
«کمک بفرستید» با وجود ایدهای جذاب درباره بقا و جابهجایی قدرت، زیر بار افراط در خشونت و عناصر تصنعی وحشت از انسجام میافتد، هرچند بازی ریچل مکآدامز نقطه قوت آن است.
فیلم «پوست برهنه» با تمرکز بر روایتهای تراژیک و فضای روانشناختی، تجربهای ترسناک و دلهرهآور از جلسات گروهدرمانی ارائه میدهد.
«در دریا» با وجود حضور ایمی آدامز و ظرفیتهای بصری چشمگیر، از تبدیل شدن به اثری جسور و متفاوت بازمیماند و در حد درامی پراکنده است.
انیمیشن «گوت» با روایت تلاش یک بز کوچک برای درخشش در لیگ حیوانات بزرگ، داستانی پرانرژی و الهامبخش درباره پشتکار و کار تیمی ارائه میدهد.
فیلمی کمدی-جنایی با نگاهی طعنهآمیز به ثروت و قدرت، که با شروعی درخشان پیش میرود اما در تعیین موضع اخلاقی خود دچار تردید میشود.
«Shelter» یک فیلم هیجانانگیز جاسوسی کلیشهای و کمجان است که حتی حضور جیسون استاتهام هم نمیتواند کمبود خلاقیت و ضعف اجرا را در آن پنهان کند.
«لحظه» تلاشی برای واکاوی مرز باریک میان موفقیت، خودفریبی و فرسودگی هنری در دل صنعت موسیقی معاصر است.
اقتباس تازه «بلندیهای بادگیر» با وجود جلوههای بصری خیرهکننده و بازیگران سرشناس، در بازآفرینی عمق و پیچیدگی رمان کلاسیک امیلی برونته ناکام میماند.
«مرسی» با ایدهای جذاب درباره قضاوت هوش مصنوعی و شمارش معکوس مرگ، فیلمی است که بیش از آنکه تعلیق بسازد، محدودیتهای فیلمنامه و اجرا را آشکار میکند.
«دعوت» کمدیای هوشمند، بزرگسالانه و پرتنش درباره روابط زناشویی، آزادی و فروپاشی ظریف مرزهاست که با کارگردانی اولیویا وایلد جان تازهای به کمدیهای میانرده میدهد.
