۳۷ مطلب
طبق آمار اعلام شده از طرف سازمان جهانی غذا ۹۵ درصد از مردم افغانستان غذای کافی ندارند و دچار فقر هستند. ۲۳ میلیون نفر از مردم این کشور مشمول دریافت کمکهای مردمی سازمانهای مردم نهاد هستند؛ نیمی از این جمعیت در بحران شدید قرار دارند. در حال حاضر یک چهارم زنان باردار و نیمی از کودکان در افغانستان با سوءتغذیه شدید دست و پنجه نرم میکنند. ماه گذشته در منطقه «دشت برچی» شهر کابل، شش نفر به دلیل گرسنگی جان خود را از دست دادند. رئیس سازمان زنان اجتماعی برای زنان افغانستان میگوید کمکهای سازمان جهانی…
رییس موسسه علوم و صنایع غذایی گفت: تنها دهک بالای جامعه به اندازه کافی و استاندارد آهن جذب میکنند. در دهکهای اول تا پنجم جامعه غیر از کمبود آهن و کلسیم کمبود ویتامین A و ویتامین B۲ نیز قابل ملاحظه است.
در برخی از استانها همزمان با کرونا و تورم، میزان سوءتغذیه نسبت به سالهای گذشته بیشتر شده است. برای مثال قبل از شیوع کرونا، میزان لاغری که یکی از شاخصهای سوءتغذیه کودکان است در سیستان و بلوچستان درحدود شش درصد بوده است، اما این رقم درحال حاضر به حدود ۱۲ درصد رسیده است.
اولین لحظه که حیوان را دیدم شوکه شدم. به شدت ناراحت و عصبی بودم چراکه اولین بار بود یک شیر زنده را در چنین وضعیتی میدیدم.
سازمان ملل هشدار داد میانگین سوء تغذیه بین کودکان یمنی زیر پنج سال در برخی مناطق یمن به بالاترین حد رسیده است و کمبود منابع مالی نیز برنامههای کمک رسانی در کشور را تهدید میکند.
بر اساس گزارش FAO در سال ۲۰۲۰ بیش از ۲ میلیارد نفر در جهان به غذای ایمن، سالم، مغذی و کافی دسترسی منظم ندارند. پیش بینی میشود جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ تقریباً به ۱۰ میلیارد نفر برسد. با وجود آنکه در جهان بیش از ۳۰ هزار گیاه خوراکی وجود دارد، امروزه ۶۶ درصد از محصولات کشاورزی با تنها ۹ گونه گیاهی تامین میشوند.
30 هزار کودک یمنی دیگر در طول شش ماه آینده دچار سوءتغذیه مرگبار خواهند شد که این رقم مجموع کل کودکان در وضعیت حاد سوءتغذیه در این کشور را با 20 درصد افزایش به 2.4 میلیون خواهد رساند.
در آمارهای جدید منتشر شده مشخص شد که 16درصد از کودکان زیر پنج سال در ونزوئلا دچار سوءتغذیه حاد هستند.
کارشناسان مستقل هم گفتهاند بیش از یک سوم کودکان زیر ۵ سال کره شمالی به دلیل سوء تغذیه از رشد طبیعی باز ماندهاند.
زندگی در زیرزمینهای نمور و بی نصیب بودن از اشعههای طلایی خورشید، این قشر آسیب پذیر و در حال رشد را به کودکان افسردهای بدل ساخته که از قرار گرفتن در جمع فراری هستند و توان برقراری ارتباط حتی با گروه همسالان شان را ندارند و بیشتر از آنکه تشنه جست وخیز و بازی باشند، از سر بی رمقی و ضعف منزوی و گوشه گیرند.
