محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، پس از امضای «توافق دفاعی مشترک مکه» در مسجدالحرام نماز جمعه را اقامه کردند.
۶۰ مطلب
محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، پس از امضای «توافق دفاعی مشترک مکه» در مسجدالحرام نماز جمعه را اقامه کردند.
بنابر اعلام یک رسانه انگلیسی، در نشست امروز ریاض یک توافق دفاعی میان سه کشور ترکیه، عربستان و پاکستان به امضا خواهد رسید.
رویترز نوشت: اگرچه اصل ایجاد این صندوق پیشتر گزارش شده بود، اما این خبرگزاری برای نخستین بار فاش کرده است که بیش از نیمی از سرمایه ۳۰۰ میلیارد دلاری آن تاکنون تعهد شده و تمامی منابع آن نیز از سرمایهگذاری بخش خصوصی تأمین خواهد شد.
العبری الجدید نوشت: یک منبع ایرانی گفته است که طرف ایرانی نارضایتی خود را از اظهارات یکجانبه آمریکا درباره این توافق و زمان امضای آن ابراز کرده است.
در آخرین گمانهزنی پیرامون زمان احتمالی امضای یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا، شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان ظهر روز شنبه از احتمال نهایی شدن آن در« ۲۴ ساعت» آینده سخن گفت.
سعید لیلاز گفت: من اساسا معتقدم نفس این تفاهم یک پیروزی بزرگ برای ایران است. حتی اگر بخواهیم به تاریخ هم نگاه کنیم، باید با دقت بیشتری قضاوت کنیم. من همیشه گفتهام که حتی قرارداد ترکمانچای نیز، هر چند در شرایط شکست ایران منعقد شد، یک توافقنامه بود و نه تسلیمنامه.
کوروش احمدی در رابطه با انتشار اخبار ضد و نقیض و موضعگیریهای متفاوت ایران و امریکا در باب جزییات و نتایج مذاکرات پایان جنگ گفت: فکر میکنم دو دلیل برای این تفاوت روایت میتوان ذکر کرد: دلیل اول این است که ترامپ نگران شرایط اقتصادی و تورم و نرخ بیکاری و مانند آن در امریکا است.
یک منبع عالیرتبه به الحدث اعلام کرد مذاکرات و نشستهای بعدی در اسلامآباد برگزار خواهد شد و طرفین در آن درباره مسائل فنی و جزئیات اجرایی توافق گفتوگو خواهند کرد.
رسانههای آمریکایی و ایرانی هر کدام محتوایی را از بندهای مذاکره منتشر کردهاند و حالا دو متن با تفاوتهایی مهم داریم؛ این یعنی در همین آغاز کار، جنگ روایتها بهموازات جنگ پای میز مذاکره در جریان است.
کارکرد اصلی این توافق، نه پذیرش حاکمیت ما بر تنگه هرمز است(که بدون توافق نیز به هرحال پذیرفته شده است) نه آزادی داراییهای بلوکهشده ایران و نه هیچ آورده واقعی دیگری که در متن توافق به آن تصریح شده باشد، بلکه کارکرد واقعی آن، به تعویق افتادن نبرد نهایی و تعیینکننده پیروز قطعی است.
