کاش یکی به این آقا بگوید این قدر حرف نزنید!
فوتبال ایران دوباره در چرخهای از ادعاها، تکذیبها و بیانیههای بیپایه گرفتار شده است؛ این بار با نقشآفرینی باشگاه تراکتور.
روزنامه اعتماد نوشت: ماجرای اظهارات حجت کریمی، مدیرعامل تراکتور در یک برنامه تلویزیونی جدیدترین پرده از سریال تکراری وضعیت عجیبی است که مخاطب و رسانه را انگشت به دهان میگذارد. اینکه مدیرعامل یک تیم پرطرفدار به جای تمرکز بر مسائل فنی و ساختاری و عذرخواهی برای اشتباهات رخ داده در آنتن زنده صدا و سیما به مسائل حاشیهای رختکن و ارتباط با لیدرها دامن میزند.
اما اصل ماجرا چیست؟ پس از حواشی انتشار وویس خداداد عزیزی در فضای مجازی و واکنش منفی بسیار گسترده جامعه ورزش و رسانه و هواداران در نهایت ارکان قضایی فدراسیون سرپرست باشگاه تراکتور را به چهار ماه محرومیت محکوم کرد. ساعاتی بعد حجت کریمی، مدیرعامل تراکتور روی آنتن زنده تلویزیون تلاش کرد از تیمش و حق به ادعای خودش ضایع شده تراکتور و خداداد دفاع کند. کریمی با بیانی واقعا تعجبآور بار مسوولیت چنین اتفاقی را روی دوش کسانی که فحاشی خداداد را ضبط کردند انداخت و همانند بیانیهای که چند ساعت پیش منتشر کرده بودند خواست با این افراد برخورد کنند!
اما یکی از عجیبترین بخش اظهارات کریمی آنجایی بود که گفت شجاع خلیلزاده، کاپیتان تیم تراکتور پس از بازی مقابل گلگهر به او گلایه کرده که چرا از لیدرها خواسته شده فحاشی نکنند! این جمله که خیلی گذرا مطرح شد و مجری برنامه هم خواست با زرنگی بدون آکسانگذاری روی آن کاری کند که جدی گرفته نشود بلافاصله تبدیل به یک موج خبری گسترده شد. سوال اینجا نبود که چرا مدیران باشگاه لیدرها را جمع کردند و از آنها خواستند فحاشی نکنند که اتفاقا کار بسیار خوبی است. مشکل اینجا بود که چرا شجاع خلیلزاده با فحاشی نکردن مشکل داشته؟ شجاعی که چند روز پیش بعد از بازی تراکتور مقابل شمسآذر به خاطر آنچه خودش فحش خوردن طی دو، سه سال گذشته عنوان کرد گفت تمام فحاشیهای ناموسی که خوردم نثار خانواده عادل فردوسیپور. صبح روز بعد اتفاقی عجیبتر از اظهارات حجت کریمی رخ داد. باشگاه تراکتور با صدور یک بیانیه رسمی تلاش کرد به مردم بقبولاند جملهای که مستقیما از دهان مدیرعامل این باشگاه در برنامه زنده خارج شده معنای دیگری داشته است!
باشگاه تراکتور نوشت: در پی برداشتها و تحلیلهای غلط از صحبتهای سیدحجت کریمی، مدیرعامل باشگاه تراکتور در برنامه «فوتبال برتر» به اطلاع میرساند منظور ایشان از اشاره به اعتراض شجاع خلیلزاده، موضوع یکطرفه بودن حفظ احترام از سوی هواداران بوده است.
رسانه رسمی باشگاه تراکتور اعلام کرد؛ شجاع خلیلزاده که پس از اتفاقات پایان دیدار تراکتور و گلگهر سیرجان ناراحت بود، خطاب به مدیرعامل باشگاه عنوان کرده است: «این همه زحمت کشیدید، جلسه گذاشتید و سکوها را کنترل کردید، اما چرا کسی بازیکن حریف را توجیه نکرد و به او نگفت که اخلاق را رعایت کند؟ حساسیت فقط روی هواداران و تیم ما هست»
بنابراین، منظور از این صحبتها انتقاد از اقدامات باشگاه برای کنترل سکوها نبوده، بلکه گلایه از این موضوع بوده است که چرا این کنترل و حفظ احترام صرفا باید از طرف ما باشد و در قبال رفتار بازیکن حریف و رعایت نشدن اخلاق، برخورد و تذکر لازم صورت نگرفته است.
به این ترتیب طبق معمول مدیریتهای سنتی در ایران سوءتفاهم و سوءبرداشت بهانه شد. باشگاه مدعی شد که منظور مدیرعامل چیز دیگری بوده و خلیلزاده اساسا چنین خواستهای نداشته است!
فارغ از اینکه اگر حرف اول حجت کریمی درست بوده باشد که به نظر این طور است یعنی برخی بازیکنان با بزرگترین چالش اخلاقی سالهای اخیر روبهرو شدهاند. اینکه هر بازیکنی در هر تیمی خواستار فحاشی سازمان یافته به تیم رقیب باشد و از اینکه جلوی چنین رفتاری گرفته شده گلایهمند، یک رسوایی تمام عیار برای فرهنگ فوتبالی ماست.
با این حال میشود فرض را هم بر این گذاشت که واقعا منظور حجت کریمی چیز دیگری بوده است. تازه در آن صورت هم نباید آن طور که در بیانیه جدید تراکتور آمده مخاطب مورد شماتت قرار بگیرد که سوءبرداشت کرده یا درست نفهمیده! بلکه گوینده باید اعتراف کند که اشتباه بیان کرده است. اما فارغ از این موضوع همان طور که گفته شد این امری مسبوق به سابقه است که فردی با شخصیت حقوقی حرفی در فضای رسانهای میزند و بعد یا از آن عقبنشینی میکند یا آن را اصلاح.
در مورد تراکتور هم میشود چنین تصوری داشت. اما همین اتفاق به مدیران تراکتور و برخی بازیکنان و مربیان گوشزد میکند که اگر کمی و فقط کمی سکوت پیشه کنند بسیاری از بحرانهای تالی رخ نخواهند داد. در همین مورد تراکتور درست ساعاتی پس از انتشار وویس جنجالی خداداد که هر فردی از شنیدن آن شرمسار میشود بخش رسانهای باشگاه تراکتور در بیانیهای باورنکردنی چند ثانیه فحاشی پشت سر هم و واضح را حاصل «تقطیع» معرفی کرد و با امنیتی کردن فضا از دستگاههای قضایی و نظارتی خواست با منتشرکنندگان این وویس برخورد کنند! همین بیانیه تبدیل به پاشنه آشیل باشگاه شد و در نهایت مدیرعامل مجموعه در مورد آن مورد سوال قرار گرفت که آیا بهتر نبود به جای آن همه آسمان ریسمان بافتن عذرخواهی میکردید و قول برخورد و رسیدگی میدادید؟
امروز هم به حجت کریمی میگوییم مگر شما بیانیه عریض و طویل نداده بودید، دیگر حضور در یک برنامه زنده تلویزیونی به چه دلیل بود؟ حالا ببینید تصور غلط «موفقیت نتیجه پرسروصدا بودن» است چه شرایطی برای باشگاه رقم زده است؟ اینکه صبح باشگاه مجبور میشود بیانیه جدید بدهد که صحبتهای مدیرعامل خودش را تبیین کند!
این رفتارها شامل مصاحبههای پشت سر هم، بیانیههای طولانی، راهاندازی موجهای به اصطلاح سایبری که توسط تقریبا تمام تیمهای لیگ برتر با شدت و ضعف کمتر و بیشتر انجام میشود دقیقا مصداق همان فرافکنی بیحد و مرزی است که فوتبال ایران را از درون تهی کرده است.
وقتی باشگاهها در مواجهه با یک چالش به جای شفافیت و صداقت دست به وارونه نمایی میزنند یعنی در حال پنهان کردن حفرههای بزرگی هستند که احتمالا در مدیریت رختکن و ارتباط با هواداران وجود دارد.
این سبک مدیریتی که با یک جمله کل ساختار باشگاه را به حاشیه میبرد و فردای آن با بیانیه سعی در ماستمالی کردن دارد فوتبال نتیجهگرا نیست این فوتبال بینتیجه است. سوال اینجاست که آیا در تراکتور بزرگ کسی نیست به مدیرعامل یادآوری کند اینقدر حرف نزند، چه در مصاحبه چه در قالب بیانیه تا اینقدر هم سوتی از آن در نرود؟ آیا کسی نیست به برخی بگوید باید از عدم فحاشی استقبال کنند نه اینکه گلایهمند شوند؟ و آیا کسی هست فوتبال ایران را از این ورطه بیرون بکشد؟
